insanları sevebilmek dil din ırk ayrımı gözetmeksizin sevebilmek çok önemli böylesi bir geceği başkalarına değil önce kendimize itiraf edebilmek de bir başka önemli nokta çünkü insan birtek kendine yalan söyleyemez dünyanın en albenili sözlerini sıralasa da bir tek kendini kandıramaz o yüzden söyleyeceğimize önce kendimiz inanmalı yada inandığımız sözü söylemeli samimyet içtenlik doğallık denen şeyler içimizdeki o yüce sesi yalansız pürüzsüz yansıtmakla sağlanır ancak dilde ve kalpte bir ayrı gayrı oluşturarak değil kitlelerin karşısına çıkan veya bir topluluk içinde konuşma fırsatı bulan bazı insanlardikkat ettiniz mi hiç?kendilerinden bahsetmeleri gerektiğinde yeterince içten ve dobra konuşmazlar insanları seviyorum cümlesi de olmazsa olmaz cümlelerinin başında gelir bu ve buna benzer sevgi sözcüklerini bir araya getirmeleri nedensiz değildir kendilerine sevgi dolu oluşlarına dikkat çekmek içindir hey sey onları dinleyenlerin sevgi ve ilgisini kazanmayıamaçlarlar aslında insanalrı sevmeye çalışmak gibi dertleri yoktur onları bir yana etrafınızdaki insanlara insanlara dair duygularını sorsanız hemen herkes doğayı doğadaki diğer canlılarla birlikte tüm insanları sevdiğini iddiaya kalkışır bir şeyden birinden nefret ettiğini söyleyene nadiren rastlarız sözüm ona kendiyle herkesle barışık insanlarız nefret hırs bencillik marazi kıskançlıklar vs.. gibi olumsuz duygularla hareket edenelr yok denecek kadar azdır aramızda dünya denen şu eşsiz gezegende sevgi öncelik sıralamalarında başköşeye oturulmuş da haberimiz yok bütün bunlara tezat düşen bir dünyadayız çevremizde başka coğrafyalarda savaşların kavgaların sonu gelmiyor bir yerlerde birilerine zulüm ediliyor nica cana kıyılıyor haince her gün bir yerlerde insanlar açlıktan soğuktan ilgisizlikten ölmeye devam ediyor her güzelliğe doğallığa düşman olan kapitalizm sayesindedir ki insanoğlu kendini aşıp da başkalarını sevebilme gücünden giderek mahrum bırakılıyor giderek duygusuzlaştırılıyor sadece ve sadece yaşanılanlar asıl doğruyu haykırıyor bize böyle bri zamanda insanları seviyorum söylemi büyük bir iddiadır eksik yada fazla gelir kimi azğılara farklı görüşlerine dillerine görünüşlerine yaşam tarzlarına inançlarına rağmen insanları sevebilmek duygusal ve fikrisel anlamda birtakım ayrıcalıklar gerektirir hadi olanca hümanistliğimizi ve uygarlığımızı kuşanıp böylesine becerdik diyelim her insan sevgiye değer midir? örneğin dünyaya kötülük tohumu saçmaya devam edenleri başkalarının acılarından beslenenleri sevmemize imkan varmı? sevgi dolu savaşı olmayan huzur dolu dünya istiyoruz.