HİKAYELER

Bir tımarhanenin bahçesinde, solgun benizli harika görünümlü, hayranlık uyandıran bir delikanlıya rastladım. Ve yanına oturdum ve dedim: "Niçin buradasın?" Bana şaşkınlıkla baktı ve dedi: bu yakışıksız bir soru olmasına rağmen cevaplayacağım. Babam, kendisinin bir kopyası olmamı isterdi. Amcam da öyle. Annem ise ünlü babasının bir sureti olmamı isterdi. Kızkardeşim ise denizci kocasını izlememi isterdi. Erkek kardeşim, kendisi gibi kahraman bir sporcu olmam gerektiğini düşünürdü.
Ve hocalarım da öyle: Felsefe doktorundan, müzisyene ve mantıkçıya kadar... Hepsi kararlıydı. Hepsi de kendisinin aynadaki yansıması olmamı istedi. Ve bu yüzden buraya geldim. Ve burası daha huzurlu ve mutlu. En azından başkası değil kendim olabiliyorum.
Sonra bana döndü ve dedi: Fakat söyle bana, seni de buraya başkalarının nasihatleri ve eğitme istekleri mi getirdi? Ona dedim: "Hayır ben ziyaretçiyim."
Dedi: Öyleyse sen de duvarın öte tarafında bulunan tımarhanede yaşayanlardan birisin.