10.05.2005 22:15:08
HAYAT KUSURUM
Benim sırtımı dayayacağım kimsem olmadı Şöyle dost diyebileceğim kimsem olmadı Hani derler ya uğruna can vereceğim, Bir sevgilim bile olmadı.
Bazen düşünürdüm acaba ben miyim? Kötülüğü ruhun içine döken. Ben miyim? Aşk tarlasına ayrılık eken. Gerçektende Ben miyim? Yalnızlığı hasret kalemiyle çizen.
Aslına bakarsan dostum Benim beyaz sayfalara yazılı kara aşklarım vardı. El değmemiş , göz görmemiş yarim vardı. Benim hakikatlerden uzak nice hayallerrim vardı. Bırakmadılar dostum. Bırakmadılar benim birçok sözüm vardı.
Gözlerine bakarken, gözlerinin birşeyler deyişine, Senin için deliyim dediğimde bana gülüşüne, Dertlerime dert katıp alay edişine , Isyankar olduğuma bakma dostum...! Ben hastaydım. Hemde gönülden hasta! Ben onun için geceleri yastaydım.
Kalbimde tutuş tutuş yanan sevdasına mı yansam. Delikanlılık yaşımda terk edilmenin acısına mı? Yoksa uğruna terk ettiğim dostlara mı? Neyse dostum! bu da bizim hayat kusurumuz olsun. Değmeyen aşklar için , Teselli aramamız son bulsun. Ve bir daha sevmemeyeolsun.
süleyman YALÇıN
(HAKKARI’LI /MERSINDEN.)
Ekleyen/Kaynak: süleyman
Bu bölüme Siir ekleyebilirsiniz. Siir eklemek için
tıklayın
Henüz yorum eklenmemiş
|